تسعیر ، اصطلاحی در فقه به معنای قیمت گذاریِ اجباری بر کالای مورد معامله . تسعیر در لغت به معنای تعیین نرخ و توافق کردن بر یک قیمت است (فَراهیدی ؛ جوهری ؛ ابن منظور؛ فیروزآبادی ؛ مرتضی زَبیدی ، ذیل «سعر») و در فارسی به معنای نرخ نیز به کار رفته است (دهخدا، ذیل واژه ). در مباحث کلامی ، با نظر به تفاوت معنایی سِعر و ثمن ، متکلمان در بارة مسبب گرانی یا ارزانی نرخها، آرای گوناگونی مطرح کرده اند (برای آگاهی بیشتر رجوع کنید به اَسْعار * ).