مقدمه

در خصوص مسئولیت راکبین وسایل نقلیه از لحاظ خسارات وارده به وسیله نقلیه طرف مقابل و ایراد صدمات جانی منجر به فوت رانندگان یا سرنشینان وسایل نقلیه آنان، مواد 334 الی 337 قانون مجازات اسلامی تعیین تکلیف نموده است. ماده 335 ⁽ ماده 335 قانون مدنی: در صورت تصادم بین دو کشتی یا دو قطار راه آهن یا دو اتومبیل و امثال آنها مسئولیت متوجه طرفی خواهد بود که تصادم در نتیجه عمد یا مسامحه ی او حاصل شده باشد و اگر طرفین تقصیر یا مسامحه کرده باشد، هر دو مسئول خواهند بود.)قانون مدنی،  نیز ناظر به همین مورد است، که براساس مواد موصوف، در صورتی که راکبین هر دو وسیله نقلیه بالسویه مقصر باشند، به شرح مواد موصوف، هر یک از متصادمین، ضامن نصف خسارت و صدمات جانی (فوت) طرف مقابل می باشد؛ لکن در مورد صدمات و جراحات بدنی، قانون ساکت است که می توان از وحدت ملاک مواد365 (ماده ی 365 قانون مجازات اسلامی: هرگاه چند نفر با هم سبب آسیب یا خسارتی شوند به طور تساوی عهده دار خسارت خواهند بود.) و 337 قانون مجازات اسلامی و نیز با تنقیح مناط از نحوه اتخاذ تصمیم در موراد ایراد صدمات بدنی عمدی در این خصوص استناد کرد. ولی در صورتیکه میزان تقصیر هر یک از راکبین متفاوت باشد، اختلاف نظر وجود دارد: