محمدرضا دلاوری قاضی اجرای احکام دیوان عدالت اداری

‌زمانی که مرجع قضایی با در نظر گرفتن موازین عدالت بین دو مخاصم؛یعنی دادستان و متهم قضاوت نموده و مطابق اصل 37 قانون اساسی، حکم برائت صادر می‌کند، ایجاب می‌نماید هیئت رسیدگی به تخلفات اداری به خلاف تشخیص و وجدان خود از نظر مرجع قضایی تبعیت کرده و را‡ی برائت صادر نماید. اگر قائل به چنین امری نباشد،اصل برائت و قضاوت دادگاه جزایی متضمن چه سودی می‌باشد؟ آیا نادیده گرفتن را‡ی مرجع قضایی اصل عدالت را سست و لرزان نخواهدکرد؟ آیا این برداشت را به دنبال نخواهد داشت که اعضای هیئت رسیدگی به تخلفات اداری که فاقد سمت قضایی می‌باشند، تحت لوای سرادقات عرش الهی قرار داشته و حکم محکومیت صادر می‌نماید و قاضی دادگاه جزایی در موقع رسیدگی ظلمات شیطانی قوه ادراک او را فرا گرفته و از شاهراه حقیقت دور افتاده و بی‌جهت حکم برائت صادر نموده است؟ سزاوار نیست متهمی که در مرجع قضایی برائت حاصل می‌نماید، توسط هیئت رسیدگی به تخلفات اداری محکوم شود.